Nagalm. Wat is dat precies?

Wat is de nagalm?

Galm is het overkoepelende begrip voor alle - diffuus - geluid in de ruimte. Hierbij geldt dat als een geluidsbron plots geactiveerd wordt, eerst een diffuus veld  en daarna een zogenaamde galm ontstaat in de ruimte. Deze galm begeleidt het geluid in de vorm van een meegalm en pas na uitschakeling van de geluidsbron blijft de nagalm over.

Nagalm is de belangrijkste verschijningsvorm van galm. De nagalm beschrijft de afname van een geluidsveld in een ruimte na het uitschakelen van de geluidsbron, d.w.z. het verzwakken van het geluidsveld. De nagalm beschrijft het zachter worden van een geluidsemissie (toon of geluid) na het uitschakelen van een geluidsbron. Hoe langer de nagalm echter duurt, hoe gemakkelijker het geluid zich in principe in alle delen van de ruimte en in alle richtingen kan verdelen. De afname van het geluid gaat sneller en doeltreffender als de absorptie van de ruimtebegrenzingen groter is en als de geluidsstralen vaker gereflecteerd kunnen worden. Hoe kleiner de ruimte is, hoe frequenter de reflecties komen. Het verminderen van het geluidsdrukniveau naar 60 dB beschrijft de tijd waarbinnen de geluidsenergie in een ruimte na het uitschakelen van de geluidsbron op het miljoenste deel daalt. De nagalmtijd kan gemeten worden en met formules berekend worden. Maar alleen in een paar uitzonderlijke gevallen komt de nagalmtijd overeen met de duur van het werkelijk waargenomen verzwakkingsproces bij het uitschakelen van een geluidsfenomeen. Daarom wordt de nagalmtijd gedefinieerd als de periode waarbinnen een nagalmfenomeen hoorbaar is. De nagalmtijd wordt bovendien hoofdzakelijk bepaald door het geluidsniveau en het stoorgeluid in de ruimte. De nagalmtijd neemt sterk toe met het geluidsniveau, m.a.w. hoe harder een geluid, hoe langer de nagalm. In stille plekken is slechts weinig ruimtegalm hoorbaar. Dat betekent dat het hoorbare aandeel van een ruimte aan een geluidsfenomeen continu anders is en zich voortdurend aanpast aan het geluidsvolume. De als ideaal ervaren nagalmtijd is afhankelijk van verschillende factoren, die allemaal erg van de situatie afhankelijk zijn. Het gaat dan bijv. om de manier waarop de muziek weergegeven wordt, maar ook om stijl en bezetting, de interpretatie van een muziekstuk, maar natuurlijk ook om de grootte van de ruimte en de fijnstructuur van de nagalm. In principe kan hieruit geconcludeerd worden dat ruimtes, die in eerste instantie een goede spraakverstaanbaarheid vergen (bijv. operahuizen, theaters) een kortere nagalmtijd moeten hebben dan ruimtes waar muziekopvoeringen plaatsvinden (concertzalen).